Το στοματικό περιβάλλον θεωρείται καθρέφτης της στοματικής υγείας. Μη ισορροπημένη διατροφή και λανθασμένες διατροφικές επιλογές/συνήθειες εμποδίζουν τον οργανισμό να λειτουργήσει σωστά.

Επομένως έχουν βλαπτική επίδραση και στα δόντια από την παιδική ακόμα ηλικία που η μόνιμη οδοντοφυϊα δεν έχει αναπτυχθεί.

Για παράδειγμα η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης στα παιδιά προκαλεί επιθετικό τερηδονισμό στα νεογιλά (παιδικά) δόντια –που είναι ούτως η αλλιώς πιο ΄΄αδύναμα΄΄ σε σχέση με αυτά των ενηλίκων- οπότε πριν ακόμα ανατείλλουν τα διάδοχα μόνιμα, έχει δημιουργηθεί μικροβιακό υπόστρωμα.

Η απουσία υδατανθράκων, ασβεστίου, πρωτεινών, σιδήρου, βιταμίνης Β και C και ιχνοστοιχείων από το καθημερινό διατροφολόγιο αποδυναμώνει το σμάλτο των δοντιών και ενοχοποιείται για φλεγμονώδη νοσήματα των ούλων. Υπερβολική κατανάλωση ροφημάτων και ποτών (καφές, αναψυκτικά, τσάι, κόκκινο κρασί) ευθύνονται-ιδιαίτερα στα πρόσθια δόντια- για την ύπαρξη χρωστικών, επηρεάζοντας αρνητικά το χαμόγελο και πολλές φορές την ψυχολογία του ατόμου.

Το βούρτσισμα μεταξύ των γευμάτων θεωρείται ιδανικό προς αποφυγή μακροπρόθεσμα τέτοιων καταστάσεων αφού ακόμα και στα φρούτα και τους χυμούς τους εμπεριέχεται κιτρικό οξύ που έχει θεωρηθεί υπεύθυνο για διαβρώσεις των δοντιών. Θετικά συμβάλλει η λήψη πρωινού γεύματος σε καθημερινή βάση που δυστυχώς από πολλούς παραλείπεται, καθώς επίσης και η κατανάλωση λαχανικών με μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό.

Φθάνοντας και στο επίμαχο θέμα των γλυκών, είναι προτιμότερο να τρώγονται με τα κύρια γεύματα και όχι ενδιάμεσα αφού η παραγωγή σάλιου κατά τη διάρκεια του γεύματος αυξάνεται, συμβάλλοντας έτσι καλύτερα στη διάσπαση των οξέων. Σημαντικό ρόλο επίσης παίζει και το νερό. 8-10 ποτήρια ημερησίως αποτρέπουν την εμφάνιση ξηροστομίας και κακοσμίας.

Τέλος, ιδιαίτερη σημασία έχει και η σύσταση των τροφών. Σκληρές τροφές (παξιμάδια, ξηροί καρποί κλπ.) και οι τροφές με κολλώδη σύσταση(μέλι) όπως και τσίχλες-καραμέλες, ειδικά σε δόντια που η δομή τους έχει αποδιοργανωθεί με την πάροδο του χρόνου, η που φέρουν παλαιές εμφράξεις (σφραγίσματα) και προσθετικές αποκαταστάσεις (θήκες, γέφυρες) καλό είναι να αποφεύγονται, αποτρέποντας έτσι αποκόλληση των αποκαταστάσεων και κατάγματα.

 

 

{fcomment}

Scroll to top